نامه ای به خود

نامه ای به خود

( و این بود ، آغاز فصلی جدید برای من )

چند صباحی ست که حس فراغت تمام وجودم را فراگرفته .. رهایی از بند محبت های دروغین .. وجود چرکین این اسباب بازی ها ، کمکمک در حال فراگیری تمام وجودم بود .. اما این خدایم بود که مرا همچون کبوتری از قفس رهانید و دوباره مجال درک حس شیرین پرواز را به منه محبوس ، ارزانی داشت .. منی که روزگاری چند ، عالم را اندرون قفس می پنداشتم و طعم پرواز را به باد فراموشی سپرده بودم .. سپاس تو را ای مهربانترین .....

کنون که این نامه می نویسم ، تعلق به هیچ قفسی ندارم .. بله ... چند روزی ست که بالهای نحیفم جان دوباره می گیرند ... چند روزی ست که یاد قفس به فراموشی می سپارم ... چند روزی ست که احساس می کنم ..... به امید پرواز !!...

چه زیباست ، رهایی از بند هوس و پرواز با بالهای رنگین عشق

و چه زیباست محیا شدن برای دوست ..

برای تو .. ای آهوی زیبایم

این متن ، بزرگترین و گرانبهاترین دست نویس من تا کنون زندگانی ام بوده که برایم یاد آور روزهای سخت آزمون الهی ست که منجر به آغاز فصلی نو در هستی ام شد !!!!